EMS ، نام کامل انگلیسی تحریک عضلات الکتریکی یا NME ، تحریک عصبی عضلانی است.
اصل آن شبیه سازی آزاد کردن سیگنال های بیوالکتریک از مغز با پوشیدن لباس های آموزشی خاص طراحی شده ، که باعث تحریک نورونهای عضلانی به شکل پالس های الکتریکی و تحریک انقباضات عضلانی می شود.
در دو سال گذشته ، این روش آموزش توسط استودیوهای تناسب اندام در چین ، که شروع به خرید یا اجاره تجهیزات EMS کرده اند تا آن را برای مشتریان خود امتحان کنند ، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. مربیان EMS ادعا می کنند که این روش تمرینی کارآمد و صرفه جویی در وقت است و به یک اثر تمرینی ساعت 1 {1} ساعت در تنها 20 دقیقه ، بسیار فراتر از روشهای آموزش معمولی رسیده است. من همچنین دیده ام که بسیاری از علاقه مندان با تجربه معتقدند که این روش آموزش "مالیات ضریب هوشی" است. برخی از هواداران EMS همچنین بر این باورند که این تجهیزات آموزشی می توانند روشهای موجود در بدن را واژگون کنند و به یک تجهیزات استاندارد در مکانهایی مانند سایر تجهیزات تناسب اندام تبدیل شوند.
در حال حاضر ، تحقیقات در مورد تحریک الکتریکی عضلات عمدتاً در زمینه توانبخشی متمرکز است ، با دخالت کمتری در تمرینات قدرت. دیدگاه زیر عمدتاً از یک مقاله بررسی ادبیات در مورد آموزش تحریک الکتریکی عضلات انتخاب شده است تا تجزیه و تحلیل کند که آیا این روش آموزش بسیار جادویی است.
رابطه بین "EMS" و "خروجی قدرت" یک الگوی سیگموئید را ارائه می دهد.
به طور کلی ، فرکانس تحریک الکتریکی باید نزدیک به 70-80 هرتز باشد تا اثر بهبود قدرت قابل توجه تر باشد ، و تأثیر هیپرتروفی عضلانی در {{1} هرتز برجسته تر باشد.
علاوه بر این ، این اثر همچنین باید انواع فیبر عضلانی (نوع I ، IIA ، IIB) را در نظر بگیرد ، زیرا انواع مختلف عضلات دارای ویژگی های مختلف و فرکانس های تحریک مناسب هستند. فرکانس تحریک باید بالاتر از فرکانس انتشار فیزیولوژیکی باشد تا بتواند از توان ایده آل تری برخوردار باشد.
علاوه بر این ، بسیاری از مطالعات تأیید کرده اند که رشد مقطعی عضلات پس از تمرین EMS عمدتاً در الیاف عضلانی نوع 1 (عضله آهسته ، استقامت) متمرکز شده است ، در حالی که سطح مقطعی از الیاف عضله نوع 2 (عضله سریع ، قدرت) کاهش می یابد و نوع 2B به نوع 2A تغییر می یابد. این بدان معنی است که EMS ممکن است بیشتر روی آموزش استقامتی متمرکز باشد و ممکن است به اندازه تمرین خود برای هیپرتروفی و قدرت عضلانی مؤثر نباشد.
همه ما می دانیم که ماهیچه ها به دلیل آموزش مقاومت ، سنتز پروتئین و حجم عضلات را افزایش می دهند و تمرینات EMS نیز باعث ایجاد هیپرتروفی عضلانی می شود.
مطالعات در مورد بیماران مسن مبتلا به دیابت تأیید کرده است که استفاده از EMS (60Hz ، 3S مداوم/3S متناوب) به مدت 60 دقیقه می تواند سنتز پروتئین عضلانی را افزایش دهد. با این حال ، میزان سنتز پروتئین گروه EMS 30 ٪ کمتر از گروه 30 دقیقه آموزش مستقل است ، و شدت گروه آموزش مستقل 45 {7}}}} از 1 RM است.
یک مطالعه دیگر غلظت هورمون رشد سرم (که از نزدیک به رشد عضلات مرتبط است) اندازه گیری کرد و آن را به یک گروه انقباض عضلانی خودمختار و یک گروه EMS تقسیم کرد.
هنگام کنترل همان مقدار نیرویی که بین دو گروه ایجاد می شود ، مشخص شد که غلظت هورمون رشد سرم در گروه EMS بالاتر از گروه انقباض داوطلبانه است.
EMS هنوز یک روش تمرین خوب برای جلوگیری از آتروفی عضلات ، توانبخشی صدمات ورزشی ، بهبود استقامت عضلات و کمک به کاهش وزن است. با این حال ، از نظر هیپرتروفی ، قدرت و انفجار عضلات ، ممکن است به اندازه آموزش خود مؤثر نباشد ، چه رسد به اینکه انتظار داشته باشد که اثر تمرینی آن چندین برابر بهتر از آموزش خود باشد.
